तुम्हाला ते वाचण्यास मदत करण्यासाठी या मार्गदर्शकाचे यंत्राद्वारे भाषांतर करण्यात आले आहे. कायदेशीर संज्ञा अनुवादातील अचूकता गमावू शकतात- त्यावर अवलंबून राहण्यापूर्वी मूळ इंग्रजीमध्ये वाचा.
भारतातील प्रतिज्ञापत्रः जेव्हा तुम्हाला खरोखरच एकाची गरज असते आणि योग्य स्वरूप कसे मिळवायचे
नाव बदलण्यापासून ते न्यायालयीन दाखल करण्यापर्यंतच्या सर्व गोष्टींसाठी, आणि तांत्रिकदृष्ट्या नाकारले जाण्याच्या सर्वात सोप्या कागदपत्रांपैकी एक, प्रतिज्ञापत्र हे भारतातील सर्वात वारंवार आवश्यक असलेल्या कागदपत्रांपैकी एक आहे.
प्रतिज्ञापत्र हे वस्तुस्थितीचे लेखी विधान आहे की ते करणारी व्यक्ती, प्रतिनिधी , खोटे विधान केल्याबद्दल कायदेशीर दंडाखाली सत्य असल्याची शपथ घेते किंवा पुष्टी करते. भारतीय प्रशासकीय आणि कायदेशीर जीवनात हे सतत आवश्यक आहेः नाव बदलणे, पत्त्याचा पुरावा, उत्पन्नाची घोषणा, हरवलेल्या कागदपत्रांची घोषणा आणि न्यायालयीन कार्यवाहीतील आधार पुरावा म्हणून.
कायदेशीर आधार आणि टाळण्यायोग्य संदर्भ त्रुटी
भारतातील प्रतिज्ञापत्र प्रामुख्याने शपथ कायदा, 1969 द्वारे नियंत्रित केले जातात, जे विशेषतः दिवाणी कार्यवाहीमध्ये त्यांचा वापर करण्यासाठी दिवाणी प्रक्रिया संहिता, 1908 </1> च्या <1> आदेश XIX सह एकत्रितपणे वाचले जातात. हे तंतोतंत सांगण्यासारखे आहे कारण एका विशिष्ट मार्गाने चुकीचे होणे सोपे आहेः जुना भारतीय पुरावा कायदा, 1872 (आता त्याची जागा भारतीय साक्ष्याअधीनियम, 2023 ने घेतली आहे) त्याच्या स्वतःच्या व्याप्तीतून प्रतिज्ञापत्रांना स्पष्टपणे वगळले आहे, त्यामुळे पुरावा कायद्याला प्रतिज्ञापत्राच्या वैधतेसाठी आधार म्हणून उद्धृत करणे, मग तो जुना कायदा असो किंवा त्याचा 2023 चा बदल, हे एक असे उद्धरण आहे जे प्रत्यक्षात कधीही बरोबर नव्हते.
पुशबॅकशिवाय स्वीकारले जाणारे स्वरूप
प्रतिज्ञापत्र एका विशिष्ट, बऱ्यापैकी कठोर संरचनेचे अनुसरण करते आणि सरकारी कार्यालये, बँका आणि न्यायालये सामान्यतः त्याबद्दल कठोर असतात, कारण अपेक्षित स्वरूपापासून विचलन हे प्रतिज्ञापत्र त्याच्या सारावर पुनरावलोकन करण्याऐवजी जागीच नाकारले जाण्याच्या सर्वात सामान्य कारणांपैकी एक आहे.
- आरोपींचे तपशील : पूर्ण नाव, पालकत्व (वडिलांचे किंवा पतीचे नाव), वय आणि पत्ता, अगदी शीर्षस्थानी नमूद केलेले.
- पहिल्या व्यक्तीमध्ये लिहिलेले तथ्यांचे विधान , स्पष्ट, क्रमांकित परिच्छेद, प्रत्येक एक वस्तुस्थिती दर्शवितात. "मी, [name], याद्वारे प्रामाणिकपणे पुष्टी करतो आणि खालीलप्रमाणे घोषित करतो" ही मानक सुरुवात आहे.
- शेवटी पडताळणी कलम , ज्यामध्ये प्रतिवादी म्हणतो की वरील परिच्छेदांमधील मजकूर त्यांच्या सर्वोत्तम ज्ञान आणि विश्वासानुसार खरा आहे.
- स्वाक्षरीचे ठिकाण आणि तारीख .
- प्रतिनिधीची स्वाक्षरी , त्यानंतर प्रमाणन.
तुम्हाला जे खरोखर माहित आहे तेच सांगा
नमूद केलेली प्रत्येक वस्तुस्थिती अशी असली पाहिजे जी साक्षीदार वैयक्तिक ज्ञानातून खरोखरच पुष्टी करू शकेल, किंवा, दुसर्या स्त्रोताकडून मिळालेल्या माहितीच्या आधारे, प्रतिज्ञापत्राने ते थेट वैयक्तिक ज्ञान म्हणून सादर करण्याऐवजी स्पष्टपणे सांगितले पाहिजे. प्रतिज्ञापत्र हे एक शपथपत्र असते; अतिशयोक्तीपूर्ण निश्चितता ही मसुदा शैलीची निवड नाही, ही अशी गोष्ट आहे जी नंतर विधान चुकीचे सिद्ध झाल्यास वास्तविक दायित्व निर्माण करू शकते.
मुद्रांक कागदाचे मूल्यः विशिष्ट आवश्यकता तपासा
प्रतिज्ञापत्र सामान्यतः गैर-न्यायिक मुद्रांक कागदावर अंमलात आणले जातात आणि आवश्यक मूल्य राज्यानुसार आणि कधीकधी प्रतिज्ञापत्राच्या विशिष्ट उद्देशानुसार बदलते, सामान्यतः नियमित प्रतिज्ञापत्रांसाठी ₹ 10 ते ₹ 100 पर्यंत असते, जरी काही हेतूंसाठी जास्त मूल्य आवश्यक असते. छापण्यापूर्वी तुमच्या राज्याची विशिष्ट आवश्यकता आणि उद्देश तपासणे हे अतिरिक्त पाऊल योग्य आहे, कारण चुकीच्या मूल्याचे मुद्रांक कागदावरील प्रतिज्ञापत्र हे नाकारण्याचे आणखी एक सामान्य कारण आहे.
प्रमाणनः नोटरी, शपथ आयुक्त किंवा दंडाधिकारी
कायदेशीर वजन ठेवण्यासाठी प्रतिज्ञापत्राला अधिकृत अधिकाऱ्याने प्रमाणित करणे आवश्यक आहेः सामान्यतः नोटरी पब्लिक, न्यायालयाने नियुक्त केलेला शपथ आयुक्त किंवा काही संदर्भात दंडाधिकारी. हे प्रमाणन ही अशी पायरी आहे जी प्रत्यक्षात केवळ स्वाक्षरी केलेल्या कागदाच्या तुकड्यापेक्षा शपथ विधान बनवते; अधिकारी प्रतिनिधीच्या स्वाक्षरीचा साक्षीदार असतो आणि शपथ किंवा पुष्टीकरण करतो.
प्रतिज्ञापत्राचा मसुदा तयार करण्याची गरज आहे का?
Legal Drive चे प्रतिज्ञापत्र टेम्पलेट सुरुवातीपासूनच योग्य पडताळणी स्वरूपात संरचित केले गेले आहे, त्यामुळे ते मुद्रांक कागदासाठी आणि पुनर्मूल्यांकनाशिवाय प्रमाणीकरणासाठी तयार आहे.
प्रतिज्ञापत्राचा मसुदा बनवानावाने जाणून घेण्यासारखे काही सामान्य प्रकार
- ओळख किंवा पत्त्याचे प्रतिज्ञापत्र , जेव्हा अधिकृत कागदपत्रे स्पष्टपणे सिद्ध होत नाहीत तेव्हा वापरले जाते.
- नाव बदलासाठी प्रतिज्ञापत्र , सामान्यतः नाव बदलाच्या औपचारिक राजपत्र अधिसूचनापूर्वी आवश्यक असते.
- आक्षेप न घेण्याचे प्रतिज्ञापत्र , जे मालमत्ता आणि वारशाच्या बाबींमध्ये सामान्य आहे, जेथे कुटुंबातील सदस्य त्यांना विशिष्ट व्यवहारात कोणतीही हरकत नाही याची पुष्टी करतो.
- नुकसानीचे प्रतिज्ञापत्र , सहसा पोलिस तक्रार किंवा एफ. आय. आर. सोबत औपचारिकपणे दस्तऐवज (जसे की समभाग प्रमाणपत्र किंवा पासबुक) हरवले असल्याचे घोषित करण्यासाठी वापरले जाते.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
प्रतिज्ञापत्र वैध होण्यासाठी नोटरी करणे आवश्यक आहे का?
सामान्यतः होय; अधिकृत अधिकाऱ्याने (नोटरी पब्लिक, शपथ आयुक्त किंवा काही संदर्भात दंडाधिकारी) केलेले प्रमाणीकरण हे त्याला अप्रमाणित लेखी घोषणेऐवजी कायदेशीररित्या शपथ दिलेले विधान बनवते.
भारतातील प्रतिज्ञापत्रांवर कोणता कायदा नियंत्रण ठेवतो?
दिवाणी कार्यवाहीत त्यांचा वापर करण्यासाठी दिवाणी प्रक्रिया संहितेच्या 19 व्या आदेशासह शपथ कायदा, 1969. ते पुरावा कायद्याद्वारे नियंत्रित केले जात नाहीत, ज्याने नेहमीच प्रतिज्ञापत्रांना त्याच्या व्याप्तीतून स्पष्टपणे वगळले आहे.
जर मी प्रतिज्ञापत्रात काहीतरी खोटे सांगितले तर काय होईल?
शपथपत्रात चुकीचे विधान करणे हे खोट्या विधानावर अवलंबून राहण्याच्या कोणत्याही नागरी परिणामांपासून वेगळे, लागू असलेल्या फौजदारी संहितेअंतर्गत खोटी साक्ष किंवा संबंधित गुन्ह्यासाठी फौजदारी दायित्व आकर्षित करू शकते. ही खरोखरच गंभीर बाब आहे, औपचारिकता नाही.
प्रतिज्ञापत्रासाठी मुद्रांक पत्राचे मूल्य किती असावे लागते?
हे राज्य आणि उद्देशानुसार बदलते, सामान्यतः नियमित प्रतिज्ञापत्रांसाठी ₹ 10 ते ₹ 100 च्या श्रेणीत, काही विशिष्ट हेतूंसाठी उच्च-मूल्याच्या मुद्रांक पत्राची आवश्यकता असते. ते अंमलात आणण्यापूर्वी तुमच्या राज्याची सध्याची आवश्यकता आणि प्रतिज्ञापत्राचा विशिष्ट उद्देश तपासा.
मी माझे स्वतःचे प्रतिज्ञापत्र लिहू शकतो की त्यासाठी वकिलाची गरज आहे?
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या प्रतिज्ञापत्राचा मसुदा तयार करू शकता; त्यातील मजकूर हे तुमचे स्वतःचे तथ्यांचे विधान आहे. सर्वात महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे योग्य स्वरूपाचे अनुसरण करणे (क्रमांकित परिच्छेद, एक स्पष्ट पडताळणी कलम) आणि ते योग्यरित्या प्रमाणित करणे, ज्यापैकी कोणत्याही गोष्टीसाठी विशेषतः वकिलाची आवश्यकता नसते.
पुढील मसुद्यासाठीची कागदपत्रे
आमच्या ग्रंथालयातील वास्तविक नमुने, या मार्गदर्शकात समाविष्ट असलेल्या गोष्टींशी जुळले आहेत.
तुम्हालाही वाचायला आवडेल
गिफ्ट डीड विरुद्ध सेल डीडः कोणते प्रत्यक्षात मालमत्ता योग्यरित्या हस्तांतरित करते
भेटवस्तू दस्तऐवज आणि विक्री दस्तऐवज, दोन्ही हस्तांतरण शीर्षक, परंतु मुद्रांक शुल्क, कर प्रक्रिया आणि प्रत्यावर्तनीयता यामध्ये तीव्र फरक असतो आणि प्राप्तकर्ता कोण आहे यावर अवलंबून अनेक राज्ये भेटवस्तूंवर कर लावतात.
भारतातील पॉवर ऑफ अटॉर्नीः ते मालमत्तेचे काय करू शकते आणि काय करू शकत नाही
दूरवरून मालमत्ता व्यवस्थापित करण्यासाठी पॉवर ऑफ अटॉर्नी हा खरोखरच उपयुक्त दस्तऐवज आहे, परंतु सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्णयाचा अर्थ असा आहे की त्याचा वापर नोंदणीकृत विक्रीसाठी अनौपचारिक पर्याय म्हणून केला जाऊ शकत नाही.
भारतातील भाडे करारः मुद्रांक शुल्क, नोंदणी आणि प्रत्यक्षात महत्त्वाची असलेली कलमे
मुद्रांक शुल्क, नोंदणी, सुरक्षा ठेवी आणि सूचना कालावधी राज्यानुसार आणि कराराच्या प्रकारानुसार भिन्न असतात. तुमचा भाडे करार टिकतो की नाही हे प्रत्यक्षात काय ठरवते ते येथे आहे.